CIRYAM - Zamyślony zapach...

Opublikowano: niedziela, 26, luty 2023 10:45 | Crowbar

(2023 Lynx Music)

Autor: Wojciech Chamryk

Tracklist:

1.Papierwy

2.Zabierz mnie

3.Na niby

4.I znów

5.Nie my

6.Noc

7.Migotanie

8.W biegu

9.Samotna

10.Sól

11.Ślad

12.Nic więcej

13.Wataha

14.Papierowy król

bonus

15.Noc (Radio Edit)

Lineup:

Monika Węgrzyn – vocals

Robert Węgrzyn – guitars

Kuba Czubik - guitars

Jacek Rola – bass

Damian Jurek – drums

Na kolejne płyty Ciryam trzeba czekać coraz dłużej – poprzednia „Desires” ukazała się jesienią 2015 roku – ale niewątpliwie warto. Nic też dziwnego, że przez tak długi czas w zespole sporo się zmieniło: przede wszystkim w składzie nie ma już skrzypaczki Agaty Żylińskiej, więc w aranżacjach na plan pierwszy wysunęły się klawiszowe i elektroniczne brzmienia. Z racji częstego wykorzystywania tych ostatnich piąty album Ciryam brzmi zdecydowanie lżej niż wcześniejsze: fani mocniejszych, gotycko/metalowych, dźwięków nie znajdą tu wiele dla siebie, może poza „W biegu”, zresztą sound gitar w warstwie rytmicznej jest dość utemperowany, a solówki nieliczne. Zespół postawił na melodyjny pop/rock, coś na styku Łez czy solowych dokonań Małgorzaty Ostrowskiej, gra więc nad wyraz przebojowo i całkiem przyjemnie, ale wciąż na poziomie. Ten komercyjny potencjał Ciryam był już zresztą słyszalny na „Desires”, a teraz potencjalnych przebojów zespół ma znacznie więcej, by wymienić choćby „Migotanie”, „Zabierz mnie” i „Noc”, na finał płyty powtórzony w radiowej, skróconej wersji. Poza dynamicznymi, pełnymi werwy piosenkami nie brakuje też udanych ballad, z „Nic więcej” na czele; jest też utwór-ciekawostka, nieautorska, poświęcona żużlowcom z Wilków Krosno „Wataha”. Niewątpliwą bohaterką tej płyty jest wokalistka Monika Węgrzyn, równie perfekcyjna w delikatniejszych i mocniejszych partiach, proponująca nawet w „W biegu” i w „Papierowym królu”coś na kształt rapowania. Warto też zwrócić uwagę na niebanalne, dające do myślenia teksty, które w tej przebojowej oprawie dźwiękowej są czymś nieoczywistym, odstającym in plus od większości pop/rockowych produkcji rodzimych wykonawców. Dlatego, nawet jeśli nie słucham tego typu muzyki na co dzień, nie mogę nie docenić poziomu „Zamyślonego zapachu...”, tak więc:

(5/6)

Wojciech Chamryk